زمان تقریبی مطالعه: 4 دقیقه
 

حدود قیاس





حدود قیاس یکی از اصطلاحات به‌کار رفته در علم منطق بوده و به معنای اجزای اصلی تشکیل‌دهنده مقدمات قیاس است.


۱ - مفهوم‌شناسی



حد به معنای نهایت و طرف است و به همین مناسبت، اجزای اصلی تشکیل‌دهنده مقدمات قیاس را «حد» یا «طرف» می‌نامند، زیرا در ابتدا و انتهای هر قضیه‌ای واقع می‌شوند که مقدمه قیاس است؛ بنابراین به اجزای ذاتی و اصلی مقدمات قیاس که بعد از تجزیه و تحلیل باقی می‌مانند، حدود قیاس گفته می‌شود و آنها عبارت‌اند از: حد اصغر، حد اکبر و حد وسط. برای مثال، موضوع و محمول، در قضیه حملیه، و مقدم و تالی در قضیه شرطیه، بعد از انحلال قضیه باقی می‌مانند، ولی نسبت در قضیه که قائم به دو طرف آن است و همچنین سور و جهت در قضایا که از شئون نسبت‌اند بعد از انحلال قضیه معدوم می‌شوند.
[۳] ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل، ص۲۶۸.
[۴] ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۶۱.


۲ - حد اصغر



حد اصغر؛ موضوع قضیه مطلوب در قیاس که از اجزای ذاتی مقدمات قیاس است «حد اصغر» یا «حد اوّل» و یا «طرف اصغر» نامیده می‌شود.

۳ - حد اکبر



حد اکبر؛ محمول قضیه مطلوب در قیاس که از اجزای ذاتی مقدمات قیاس است را «حد اکبر» یا «حد اخیر» و یا «طرف اکبر» می‌نامند.

۴ - حد وسط



حد وسط؛ جزئی که در قضیه مطلوب وجود ندارد، ولی از اجزای ذاتی مقدمات قیاس است و در دو مقدمه تکرار می‌شود و علت اثبات محمول قضیه مطلوب برای موضوع اوست «اوسط» یا «حد وسط» یا «سبب» و یا «جامع» نام دارد.
[۷] شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات، ص۴۶.


۵ - وجه تسمیه



چون به طور غالب، محمول از لحاظ مفهوم، اعم از موضوع است و هر اعمی اعظم و اکبر است، به همین مناسبت دو جزء نتیجه به این دو وصف مقید شده‌اند و به یکی اکبر و به دیگری اصغر گویند و چون حد وسط، واسطه ربط و نسبت میان دو جزء نتیجه است به «حد وسط» یا «اوسط» متصف شده است.
[۸] ابوالبركات ابن‌ملكا، هبه‌الله بن علي، الکتاب المعتبر فی الحکمة، ص۱۱۵.
[۹] ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۸۱.


۶ - معانی اصطلاح حد



در مباحث منطق، سه کاربرد برای واژه «حدّ» شمرده شده است:
۱. در باب ایساغوجی: معرّفِ مشتمل بر ذاتیات ماهیت است.
۲. در باب برهان: مفردات تشکیل‌دهنده مقدمات برهان که شامل حد اصغر، حد اوسط و حد اکبر است.
۳. در باب برهان: خصوصِ اوسط که علت ذاتی است.
[۱۱] خوانساری، محمد، منطق صوری، ص۱۴۷.
[۱۲] ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۷۲.


۷ - مستندات مقاله



در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است:

• خوانساری، محمد، منطق صوری.
• شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات.
• ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، النجاة.    
• ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).
• ابوالبركات ابن‌ملكا، هبه‌الله بن علي، الکتاب المعتبر فی الحکمة.
• مظفر، محمدرضا، المنطق.    
• ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل.
• خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس.    
• مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه.    

۸ - پانویس


 
۱. ↑ خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد، اساس الاقتباس، ص۱۹۰.    
۲. ↑ مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه، ص۴۰۶.    
۳. ↑ ابوالحسن سالاری، بهمنیار بن مرزبان، التحصیل، ص۲۶۸.
۴. ↑ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۶۱.
۵. ↑ مظفر، محمدرضا، المنطق، ص۲۴۲.    
۶. ↑ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، النجاة، ص۵۳.    
۷. ↑ شهاب‌الدین سهروردی، یحیی بن حبش، منطق التلویحات، ص۴۶.
۸. ↑ ابوالبركات ابن‌ملكا، هبه‌الله بن علي، الکتاب المعتبر فی الحکمة، ص۱۱۵.
۹. ↑ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۸۱.
۱۰. ↑ مشکوةالدینی، عبدالمحسن، منطق نوین مشتمل بر اللمعات المشرقیه فی الفنون المنطقیه، ص۲۳۲-۲۳۳.    
۱۱. ↑ خوانساری، محمد، منطق صوری، ص۱۴۷.
۱۲. ↑ ابن‌سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۲، ص۴۷۲.


۹ - منبع



پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «حدود قیاس»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۱۲/۱۸.    



آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.